”خون بازي” از ابتداى ساخت قرار بود با پرهيز از غلظت دادن به وجه دراماتيک فيلم، تصويرى از يک موقعيت را به شکل واقعى نشان بدهد که براى تماشاگر اثرگذار باشد. رخشان بنىاعتماد کارگردان سينماى ايران که به همراه عوامل اصلى “خون بازي”، همزمان با اکران عمومى اين فيلم در نشست خبرى (ايسنا) حضور پيدا کرده بود، ادامه داد: “خون بازي” هشدارى بيش از حد يک تلنگر است و اگر اين فيلم موفق بشود و تاثيرى که بر تماشاگر بگذارد او را به فکر فرو ببرد و ايجاد نگرانى بکند، خود فيلم مىتواند يکى از ابزار پيشگيرى باشد، همين طور که توانسته موفق عمل کند و بازخوردش را در بين مخاطبين در اين روزهاى اکرانش شاهد هستيم.
تحليل اعتياد در خون بازى
فريد مصطفوى يکى از فيلمنامهنويسان “خون بازى”، با بيان اينکه روايت اعتياد در “خون بازي” قرار نبود تحليلى و ريشهيابى باشد، ادامه داد: وجه ديگرى را مد نظر داشتيم، نگاهى که اينجا مد نظر بود در واقع پاشيده شدن يک خانواده از درون بود، وقتى اعتياد وارد مىشود افرادى که به فرد معتاد نزديک هستند نمىتوانند فرد معتاد را کنار بگذارند، حتى برخى اوقات مجبور مىشوند با او همراه شوند و به نوعى شريک جرم او هم باشند.
بازى در نقش يک زن جوان معتاد آرزوى هر بازيگرى است
باران کوثرى بازيگر نقش “سارا” در “خون بازي” که براى اين فيلم از بخش ملى سيمرغ و از بخش بينالملل جشنواره فجر ديپلم افتخار گرفت، گفت: قطعا “خون بازي” مهمترين فيلمى بوده است که تاکنون بازى کردهام، حالا گذشته از اينکه خود فيلم را خيلى دوست دارم، نقشى که در اين فيلم داشتم، سختترين و مهمترين نقشى بود که تا حالا بازى کردهام. اين بازيگر جوان سينماى ايران معتقد است: نقش يک زن جوان معتاد، نقشى است که هر بازيگرى آرزو دارد، آن را بازى کند و اين موقعيت براى من به وجود آمد و در اين فيلم توانستم نقشي، ضد همه کليشههايى که تا کنون از يک معتاد ساخته شده را داسته باشم، بنابراين “خونبازي” مهمترين فيلم کارنامه بازيگرىام است.
کوثرى ضمن اشاره به ويژگىهاى نقش سارا گفت: يک بازيگر بر اساس هدف يک فيلم، جنس بازىاش را انتخاب مىکند، اگر بداند هدف کارگردان از ساخت فيلم چيست؟ مىتواند نقش را بر اساس يک واقعيت سينمايى يا واقعيتى که در آن زندگى مىکند بازى بکند، بنابراين چون هدف اصلى “خون بازي” يک هشدار بود، قطعا بايد سارا خيلى رئال و بر اساس واقعيت موجود ساخته مىشد و من هم بر اساس تحقيقاتى که انجام شد متوجه شدم که يک معتاد در شرايط سارا و در يک خانواده مرفه چگونه زندگى مىکند، خمار مىشود و برهميناساس به نقش نزديک شدم.
رخشان بنىاعتماد:
با شناختى که از روحيه “باران” داشتم
او را انتخاب کردم
رخشان بنىاعتماد نيز در ادامه گفت: از ابتدا باران براى اين نقش انتخاب شده بود و دليل آن هم طبيعتا به دليل رابطه مادرى و فرزندى بود که به روحيه او بيشتر آشنا بودم و مىدانستم براى اين نقش، صرف بازى نقش براى يک بازيگر نيست، بلکه يک مرحله تحقيقى را بايد بگذراند که مرحله خوشايندى براى يک بازيگر جوان هم نيست، او بايد در بحثهاى طولانى مىنشست و در فضاهايى قرار مىگرفت که هيچ وقت در آن مکانها نبوده است.
او بايد از عصاره تحقيقات، به يک شناختى مىرسيد و در عين حال دانستههايى که مبناى نوشتن فيلمنامه “خون بازي” بود، از طريق گفتار قابل انتقال نبود و بازيگر بايد خودش اين مسائل را از نزديک مىديد و به کشف موقعيت يک فرد معتاد مىرسيد. بنابراين با شناختى که از روحيه “باران” داشتم مىدانستم که اين صبر و حوصله را دارد و خوشحالم که جواب همه اين زحمتهايش را ديد و حاصل کار خيلى خيلى قابل قبول شد.
مىخواستيم هشدارى برخلاف کليشههاى رايج بدهيم
جهانگير کوثرى يکى از تهيهکنندگان “خون بازى” گفت: از ابتداى ساخت “خون بازي” تمامى افرادى که درگير ساخت اين فيلم بودند، نگاه تجارى به اين فيلم نداشتند و من هم که در کنار خانم بنىاعتماد، تهيه اين فيلم را بر عهده داشتم هيچ موقعه تصور نمىکردم که با ساخت اين فيلم بتوان به سود کلانى رسيد، بلکه مىخواستيم به نوعى با خانوادههايى همدردى بکنيم که دچار اين معضل بودند،چون نمونههاى آن را عينا ديده بوديم و در شرايطى که جامعه ما اعتياد زده است و مقام اول را در اعتياد بدست آورده، اين هشدار فاجعهاى است براى تمام افرادى که در اين جامعه زندگى مىکنند و در اين ميان مساله ديگر، مساله راحت معتاد شدن نسل امروز است و بايد هشدارى داده مىشد، هشدارى برخلاف کليشههايى که تا کنون از معتاد به تصوير درآمده بود و برخى از آنها توهين آميز هم به تصوير درآمده بودند. اين تهيهکننده افزود: ما نگاه سرمايه و پول برداشتن و قلک درست کردن را در هنگام ساخت اين فيلم نداشتيم و الان هم که فيلم داره اکران مىشود، خوشحالم که يک سير صعودى را سپرى مىکند و اساسا درست نيست که فروش آن را بخواهيم با”اخراجىها” مقايسه کنيم، مثلا آن فيلم روزى 82 ميليون فروخته و “خون بازي” 10 ميليون و اين روند طبيعى است براى اينکه در زمينه مسائل فرهنگى يک عامهپسندى معمول در جامعه ما وجود دارد که در مورد اين فيلم هم اتفاق افتاده است و معتقدم در مورد “خون بازي”، همين تعداد بينندهاى که تا کنون داشته است اگر در طول8 هفته اکران آن ادامه پيدا کند، ما به هدف خودمون رسيديم. همچنين ويژگى مخاطب “خون بازي” و تحليل و بررسىهايى که در مطبوعات در مورد آن نوشته مىشود براى ما اهميت دارد.
