نشریه ادبی Domino

نخستين نشست ادبى شهريور ماه نشر ويستار عصر يکشنبه با حضور عنايت سميعي، سيد على صالحى و اهالى ادبيات و شعرخوانى ضياء موحد برگزار شد. به گزارش مهر، موحد پس از خواندن چند شعر کوتاه از مجموعه شعرهاى جديدش در کتاب نردبان اندر بيابان با اشاره به تغيير روايت در اين مجموعه (در قياس با شعرهاى قبلى اش) گفت: کسانى که با مجموعه شعر مشتى نور سرد توانستند خوب ارتباط برقرار کنند، با نردبان اندر بيابان مشکل دارند و اين به خاطر عوض شدن نوع بيان است يعنى مجموعه جديد روايتى دارد که ظاهراً ساده است اما به هيچ وجه اين گونه نيست. موحد پس از خواندن چند شعر ديگر، به سوال هاى برخى از حاضران در نشست پاسخ داد. او در پاسخ به اينکه آيا او بعد شاعرى زندگى اش را از ديگر ابعاد آن بيشتر دوست دارد يا نه؟، گفت: به نظر من لذتى که معطوف به هيچ هدفى جز لذت نيست، اصل کار شعر گفتن است و من چون از کودکى و زمانى که مادر مادر بزرگم شعرى را زمزمه مى کرد اين لذت را احساس کرده ام، از سرودن شعر هم لذت برده ام و به همين خاطر شعر مى گويم. موحد افزود: من خيلى به شعر پرداخته ام و نوع زندگى من را بيشتر از آنکه فلسفه تعيين کند شعر تعيين مى کند؛ تئورى ها هم بر شعر من تاثيرى نگذاشته اند. اساساً آن سبک بالى را که شعر به آدم مى دهد، اهميتش از هر معرفتى بيشتر است. البته اين به معناى اين نيست که خوانده هايم بر شعر من تاثير نگذاشته اند چرا که زيست جهان هر شاعر روى شعرش تاثير مى گذارد. من هيچ وقت زبان شعرى ام والا نبوده و بيشتر زبان مردم است. ‌