پيکر هفتم از هفت پيکر بهرام اردبيلی
شبانهی ليلی به بازخوانی قيس
عشق
.......کلمه ای بر آب
همه چيزی در اين جهان
.........................پا در رکاب
ليلا به شاخ آهو بسته .
مژه گانش
.......دراز مدت و مسموم
و به انحنای پلک
..........کشتهی سهراب .
همينکه نمی نوشم
...........می پاشم اين زهرﺓ القند
برای زاغ و کلاغ
........... زلف درازم باغ
خاتون برنج
..............با نديمهی مس
بر شود از پارهی مخمل مرگ؟
چنگ می زنم
به آهنگ تاری از مژه گانش
.................تا بافهی کفنم باشد
.......................................... يا ماه بنی هاشم.
* شعر بهرام اردبيلی از" شعر ديگر ۲ " انتخاب شده است.
+ نوشته شده در جمعه دوازدهم اسفند 1384ساعت 1:39 بعد از ظهر توسط دومینو
|
