سه شنبه پنجم دی ۱۳۸۵ | 12:6 | واسازی -
که نوشته اند ماهیِ آزاد
در حاشیه حمید امینی
چه اصراری ست به گفتن هر حاشیه ی امن / یا بهتر بگویم در امنیت قرار دادن هر گفتمان /
احاطه به دست آورد / من که دست هایم را دراز می کنم / دست های کاملن دراز / چیزی در دست رس نیست /
چشم انداز نجات نمی دهد / توی چشم می زند فقط / ضربه به گوشه ها و کناره ها /
پندار یک حقیقتِ انشعابی به ما دریافتی منشعب می بخشاید / شاید من اشتباه می کنم / هر کسی اشتباه می کند / تواناییِ اشتباه کردن، به ورطه ی امکان می انجامد / شاید من اشتباه کرده باشم / من / الهام ملک پور هستم / چه انشعابی می تواند بارز شود؟ / چه اشتباهی می توانم کرده باشم؟ / اشتباه کردن، امکانِ من است / امکان، کوششی ست برای آفرینش / حقیقت، نمودی از آفرینش است / و یا شاید بازنموده ای از آفرینشِ حقیقت است /
همه چیز به همه چیز ربط دارد / همه چیز در حال دخول به همه چیز است / این کلمه ها در حال جدا شدن و مجتمع شدن هستند / چون این امکان در آن ها مستتر است / تاکید باید کرد که امکان / ما جمله های خودمان را می نویسیم / جهانِ من تعریف می شود / اشتباه می کنم ولی همه چیز آن چیزی نیست که من توانا به آن هستم / اگر چه می تواند باشد / چون همه چیز را هم شاید بشود اشتباه کرد / تمکین حقیقت، در گفتمانِ امن /
قاعده ها به گوشه ها پناه می برند / خواهش می کنم به من لبخند نزنید / خواهش می کنم حواشیتان را آوار نکنید روی گوشه ها /
من به دروغ های خودم مشغولم / دروغ می گویم / اشتباه می کنم / و این امکان من است / اصلن مُصر به فرورَوی نیستم / این توانایی ِ من در جهتِ بهبودی ست /
تداوم پیدا کنید در حاشیه های این متن /
30مهرماه1385
الهام ملک پور