شهرِ خالی از سکنه

‌”‌کورت ونه‌گات”، نويسنده نام‌دار آمريکايى که احساس وحشت او از صحنه‌هاى جنگ جهانى دوم، اساس برخى آثار برجسته‌اش را پايه نهادند، روز چهارشنبه در سن 84سالگى درگذشت.‌‌به گزارش ايسنا، ونه‌گات که يکى از بزرگ‌ترين رمان‌نويسان آمريکا در قرن بيستم محسوب مى‌شد، به دنبال نگارش رمان‌هايى چون “گهواره گربه”، “صبحانه قهرمانان” و “سلاخ‌خانه شماره پنج” شهرت بسيارى يافت.به گزارش رويترز، ونه‌گات که چند هفته قبل در اثر سقوط از ارتفاع، دچار ضربه مغزى شد، متولد 11 نوامبر سال 1922 در ايندياناپليس آمريکا بود. در سال 1945، به علت ورود به خاک آلمان دستگير شد و به زيرزمين کشتارگاهى در شهر “درسدن” ‌آلمان زندانى شد. زمانى‌که بمب‌افکن‌هاى متفقين اين شهر را نابود کردند، او يکى از هفت زندانى آمريکايى بود که توانست جان سالم به‌درببرد. تجربه او از همين دوران، مضمون کتاب معروف او “سلاخ‌خانه شماره پنج” را شکل داد.‌ ‌اين کتاب در همان سال انتشار، پرفروش‌ترين کتاب آمريکا شد، اما زمانى‌که به چاپ رسيد، ونه‌گات دچار افسردگى شديد شد و تصميم گرفت ديگر رمان ننويسد.

‌شمس لنگرودى معتقد است شعر ايران در سالهاى اخير بيشتر به سمت شعريت رفته و قابل فهمتر شده است اما در عين حال مردم ايران هيچ انگيزه اى براى کتاب خواندن ندارند يا کمتر انگيزه اى در اين زمينه دارند.‌‌ نام “محمد شمس لنگرودي” علاوه بر آنکه شعرهاى بسيارى را در ذهن مخاطبان جدى شعر امروز تداعى مى کند، يادآور ده سالى است که او وقف تأليف و گردآورى مجموعه چهار جلدى “تاريخ تحليلى شعر نو” کرده است. لنگرودى به عنوان شاعر و محقق حرفه اى ادبيات معتقد است که شعر ايران در سالهاى اخير به سمت شعريت بيشتر رفته و به همان نسبت قابل فهم تر و منسجم تر شده است.به گفته او که همراه با حافظ موسوي، شاعر معاصر مسئوليت انتشارات آهنگ ديگر را نيز برعهده دارد، مردم ايران هيچ انگيزه اى براى کتاب خواندن ندارند يا کمتر انگيزه اى در اين زمينه دارند.ما نيز براى بررسى وضعيت شعر ايران در سال - 1385 چه از نظر کيفى (شعريت) و چه از نظر کمى (نشر کتاب شعر) - با او به گفتگو نشسته ايم.‌

‌يدالله مفتون امينى دهه 80 را دهه تجديد چاپ‌ها و تکرار توسط‌‌ ‌شاعران دانست و گفت: در دهه 80 شاعران بيش‌تر خود را تکرار مى‌کنند.‌ ‌اين شاعر با بيان اين مطلب به (ايسنا)، گفت: شعر دهه 70 بر مبناى تئورى‌اى که صادر شد،‌ ‌يک حرکت مستقيم داشت و روى آن خط حرکت کرد؛ اما شعر دهه 80 قدرى از خط مستقيمى که‌‌ ‌داشت، عبور کرده و انشعاب‌هايى به آن اضافه شده؛ درواقع قدرى از خط مستقيمش منحرف‌‌ ‌شده است.‌ ‌مفتون امينى با بيان اين مطلب که با تقسيم شعر دهه‌ ‌به دهه موافق نيست، در ادامه شعر را از نظر زمانى به بخش تأسيسى و ترويجى تقسيم کرد‌ ‌و افزود : دوره تأسيسى دوره‌اى است که شاعران صاحب ابتکار شروع به کار مى‌کنند،‌ ‌و مهم‌ترين دوره تأسيسي، سال‌هاى 35 تا 45 است؛ که شاعران کتاب‌هاى خود را منتشر، و‌‌ ‌آثارى تازه خلق کردند.‌ ‌او درباره دوره ترويجى شعر نيز گفت: اما دوره‌ ‌ترويجى دوره‌اى است که ما شاعر مهم و تازه‌وارد نداريم و کارهاى شاعران بزرگ به‌ ‌وسيله‌خودشان يا ديگران تکرار شده است، که از سال 45 تا 65 اين‌گونه است؛ مثلا‌‌ ‌يدالله رويايى يا مهدى اخوان ثالث خود را تکرار مى‌کنند،‌ و يا ديگرانى مى‌آيند که‌ ‌از آن‌ها تقليد مى‌کنند.‌ ‌مفتون امينى با توجه به اين موارد، شعر دهه 80 را‌‌ ‌شعرى ترويجى دانست و افزود: شعر اين دهه به شعر ترويجى نزديک است، که از سال 75 تا85 ‌‌ ‌را شامل مى‌شود. در اين دهه کار جديدى ارايه نمى‌شود و شاعران بزرگ و عمده در‌ ‌اين دوره پيدا نمى‌شوند؛ به اين دليل، دهه 80، دهه تکرارها و تجديد چاپ‌هاست، بخصوص‌ ‌بعد از سال 85، اثرات دهه 70 ادامه مى‌يابد و بعد از اين سال، دوره ترويجى ناب شروع‌ ‌مى‌شود، که دوره تکرارها و تقليدهاست.