لبنان در ۱۱ اوت ۲۰۲۶، پس از نزدیک به دو دهه توقف اجرای اعدام، با رأی اکثریت پارلمان، مجازات مرگ را از نظام کیفری خود حذف و احکام اعدام موجود را به حبس ابد تبدیل کرد؛ تصمیمی که با وجود مخالفت فراکسیون پارلمانی حزبالله لبنان به تصویب رسید.
گامی تاریخی در لبنان
در خاورمیانه اما، اعدام همچنان در بسیاری از کشورها پابرجاست، گاه در قانون و گاه در میدان اجرا.
اما مسیر کشورها در این زمینه یکسان نیست؛ ایران با دستکم ۲۱۵۹ اعدام در سال ۲۰۲۵، بالاترین میزان ثبتشده اعدام در این کشور از سال ۱۹۸۱ را رقم زد و پس از آن، عربستان با دستکم ۳۵۶ اعدام در سال ۲۰۲۵ قرار داشت.
در یمن، مصر، کویت، عراق، امارات متحده عربی و دیگر کشورهای عربی نیز اعدام همچنان در قانون یا در عمل وجود دارد.
تحولات سال ۲۰۲۶ تناقضات این تصاویر را آشکارتر کرده است. اردن در ۲۱ ژوئن، پس از نزدیک به ۹ سال توقف اجرای اعدام، شش مرد را اعدام کرد؛ نخستین اعدام دستهجمعی این کشور از سال ۲۰۱۷.
در اسرائیل و سرزمینهای اشغالی، نیز پارلمان در مارس ۲۰۲۶ قانونی را تصویب کرد که مجازات اعدام را برای برخی جرایم پیشبینی میکند. صهیونیستها در اقدامی نژادپرستانه، اعدام را برای مبارزان فلسطینی میخواهند. در سرزمینهای اشغالی، مجازات اعدام وجود ندارد. و این تناقضِ اسرائیلیهاست.
در سوی دیگر این طیف، ترکیه در فاصله سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ اعدام را بهطور کامل از نظام کیفری خود کنار گذاشت.
واکنشها در لبنان
این تصمیم با استقبال شماری از چهرههای حقوقی و سیاسی لبنان و نهادهای بینالمللی حقوق بشری روبهرو شد.
حلیمه قعقور، نماینده مستقل پارلمان لبنان، لغو اعدام را پیروزی برای کرامت انسانی دانست و بر ضرورت حذف این مجازات از قانون تأکید کرد.
رمزی قیس، پژوهشگر لبنان در دیدهبان حقوق بشر، این اقدام را گامی مهم در مسیر لغو اعدام خواند، اما بر ضرورت اصلاح نظام قضایی و تضمین دادرسی عادلانه تأکید کرد.
هِبا موریف، مدیر منطقهای عفو بینالملل نیز لغو اعدام را پیروزی حقوق بشر و تبدیل توقف عملی این مجازات را حمایت قانون از حق حیات توصیف کرد.