چهارشنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۸۴ | 12:30 | واسازی -
كنار سطر نشستم
نگاه كردم و
ديوانه
برجسته شدگريز من
از اقامت در محو
و محو شدنم
در اقامه ي تنهاييسطري پر از ديوانه
كه ارتفاع گرفته اند
كه من كنار اين همه بالا
نگاه كردم و
حسودي كردم.< حبیب موسوی >
* اين شعر از شماره ي سوم مكث ( دوهفتگي شعر) آورده شده است.