صلحی که ترامپ مدعی بود بعد از ۳ هزار سال آرامش را به خاور میانه آورده است، منجر به حمله نظامی به بیش از ۱۷۰ نقطه جنوب ایران در دو موجحمله ظرف یک شب شد! ترامپ چه در آتشبس و چه در جنگ دنبال دیکته کردن خواست خود از طریق نظامیگری است!
بازگشت به مذاکرات فعلا نیازمند ایستادگی و برخورد نظامی در حدی است که موفقیت از طریق نظامیگری و تسلیم ایران را در ذهن ترامپ کاملا متوقف کند. او باید قبول کند که تنگه هرمز در کنترل ایران است تا توافق متوازن ومفید برای امنیت ملی و منافع ملی ایران حاصل شود. در این مسیر کشورهای عربی جنوب خلیج فارس از جمله عمان، هیچیک قابل اطمینان نیستند. آنها در برابر آمریکا استقلال تصمیمگیری ندارند. نباید روی میانجیگری آنها حساب کرد. آنها باید کاملا درک کنند که حسن همجواری بدون پذیرش منافع و جایگاه ایران در منطقه خلیج فارس ممکن نیست.
«تفاهمنامه» ظرفیت موثر نداشت. البته انتظار مسیر شسته ورفته و بدون فراز و نشیب هم غیر واقعبینانه است. هر گونه توافق نیازمند اطمینان از پایان برخوردهای نظامی و فشار بر اقتصاد جهانی است وگرنه مذاکره با استمرار وضعیت جنگی به نتیجه نمیرسد.
نوشته: علی افشاری